Kindermeeting september 2011 Camping 't Klumpke in Neede
Nadat wij dagenlang de regen naar beneden hebben zien komen, waren plots de weersvoorspellingen voor het weekend van 2-4 september een stuk beter. En dat kwam dus goed uit, want we gingen weer naar de Kindermeeting!
Elk jaar is het, ook zonder kinderen, weer genieten op camping 't Klumpke. Gijs en zijn animatieteam staan het hele weekend klaar om jong en oud te vermaken. Om het een en ander voor te bereiden zijn wij met o.a. Jan-willem al wat eerder op de camping. Dat kwam voor Valentijn goed uit, want die wilde in de vijver vissen, maar was het haakje aan zijn snoertje kwijt. Gelukkig voor hem, heb ik altijd een viskoffertje in de camper, dus was het haakje gauw geregeld.
Toen de inschrijving was opgebouwd, stond iedereen klaar om de eerste bezoekers te verwelkomen. Natuurlijk was clown Joepie ook weer van de partij.
Vrijdagmiddag was er een heuse vijfkamp. De deelnemertjes werden verdeeld in teams van twee personen en moesten beginnen met eieren lopen. Ieder aan een kant met een ei op een lepel, moesten zij naar de overkant lopen, op een smalle bank, waarbij zij elkaar moesten passeren, natuurlijk zonder dat dat ei viel. Meestal lukte dat wel, maar soms ging het ook mis.
Hierna moesten de teams zo snel mogelijk een bekertje water in een ton gooien, ook nu weer over zo'n smalle bank. Dat het er fanatiek aan toe ging is wel te zien op de foto's.
Tijd om uit te puffen hadden de deelnemertjes nauwelijks, want enkel aan enkel moesten zij samen een parcourtje om CCNL-vlaggetjes afleggen. Hilarische situaties leverde dit op.
De vijfkamp werd vervolgd met een behendigheidsspel, waarbij het de bedoeling was een grote knikker op te vangen in een bekertje. De knikker werd door een teamlid langs de bank naar beneden gelaten en het andere teamlid moest van te voren bepalen waar de knikker terecht zou komen en daar dus zijn bekertje neerzetten. Een heel moeilijk spel, dachten wij, maar het eerste team lukte het al na één poging. Gelukkig waren niet alle teams zo vaardig;-)
Tot slot moest er een snoepje uit het water worden gevist, uiteraard zonder gebruik te maken van de handen. Diverse grote en kleine duiken zorgden voor pret en verkoeling (het was heerlijk warm weer).
Vrijdagavond was er een speurtocht over de camping, waarbij de kinderen 10 vragen moesten beantwoorden. Uiteraard werden alle kinderen opgehaald met de kindertaxi. Een ritje met de taxi is op zich al een feest, mede door de assistentes van Gijs, die steevast een prachtig (en nuttig) lied inzetten.
Het was die avond nog rumoerig op de camping. Maar gelukkig waren alle kinderen lekker moe, dus kon er goed worden geslapen. Iedereen moest goed uitgerust zijn, want dit was pas de eerste dag!
Zaterdag reed de kindertaxi weer over de camping om iedereen op te halen, want er werd geknutseld in de kantine, met tussendoor nog koekhappen.
Daar krijg je honger van, dus was iedereen blij met Manfriet, een ECHTE Patatbus!
Alle kinderen hadden een bonnetje gekregen voor een gratis patatje met een kroket, fricandel of kaassouflé. Ook de (groot)ouders werden getrakteerd op een patatje.
Toen de patatten op waren, was het tijd om de ballonnen op te laten. Aan iedere ballon een kaartje met de naam van een kind. Nu maar afwachten welke ballon het verst is gekomen.
's Middags was er een optreden van Dennis de tovenaarsleerling. De kantine zat stampvol met grote en kleine kinderen, die heel benieuwd waren wat de tovenaarsleerling ging doen. Dennis vertelde dat hij graag net zo'n goede tovenaar als Merlijn wilde worden…toen plotseling de stem van Merlijn door de kantine galmde. Dennis kreeg van Merlijn diverse opdrachten en iedere keer als de opdracht succesvol was afgerond, kwam er een stukje puzzel bij. De eerste opdracht had te maken met stoplichten, maar het was toch nog een hele klus om de ballen in de goede volgorde in de koker te krijgen, maar het is gelukt! Daarna werd er met een (onzichtbaar) kaartspel uit een onzichtbare spiegel, ja het was een echte tovershow, een kaart precies goed geraden door Dennis. Weer een opdracht goed uitgevoerd. Nadat hij het springtouw van zijn "kleine" zusje had doorgeknipt, tot hoepel had gemaakt, om vervolgens weer in de originele staat terug te toveren, was er nog een opdracht met een Rubik's kubus. Ik kon mijn ogen niet geloven. Het was tijd voor de laatste opdracht van Merlijn. Twee "coole" pappa's en een dito mamma moesten hierbij assisteren.
Water in een kannetje, omgekeerd op het hoofd van de "coole" pappa, zonder dat het water er uit liep, om vervolgens door zijn hoofd uit zijn elleboog kon worden gepompt door de "coole" mamma. Toen de puzzelstukjes in elkaar werden geschoven, ontstond er plaatje van een uil. Hoewel de kooi aanvankelijk leeg leek te zijn, toverde Dennis hier een echte levende uil uit. Een staande ovatie was de beloning voor Dennis, die hij dubbel en dwars had verdiend. Een prachtig einde van een prachtige zaterdagmiddag
Aan het begin van de avond was er de jaarlijkse CCNL-Mini-Playbackshow, een hoogtepunt voor de kleinste deelnemertjes van de Kindermeeting.
Het was inmiddels donker geworden en dat is natuurlijk nodig bij de dropping in het bos. Vorig jaar waren wij, als jager, zelf verdwaald met de auto en dat zou mij dit jaar niet gebeuren, dus had ik een Garmin GPS mee, waar werkelijk ieder paadje in het bos op staat. We zullen ze eens wat laten zien dit jaar!
Bob achter het stuur, Sandra achterin en ik met de GPS zouden de jacht openen op de gedropten. Joop en consorten waren met de Mehari en ook een Eend werd ingezet op de jacht. Iedereen had een knikker gekregen en als je was gesnapt, moest je de knikker inleveren aan de jager.
Nadat de deelnemers waren gedropt, reden wij een klein bospaadje in om op jacht te gaan. Het paadje werd wel steeds smaller, maar de Garmin gaf aan dat het nog steeds een pad was. Toen wij, met veel stuurmanskunst van Bob, aan het eind van het pad kwamen, zagen wij tot onze schrik dat het pad met een grote slagboom was afgesloten…Achteruit terug over hetzelfde smalle pad…
Dat heeft Bob het nodige zweetdruppeltje gekost, maar na zo'n half uurtje ploeteren, konden we keren en de jacht weer voortzetten. Maar niet meer over smalle paadjes.
Wij hebben niemand kunnen ontdekken, maar hebben wel een geslaagde avond gehad. Om 00.15 uur waren we klaar.
Het is altijd weer jammer, maar waar een begin is, komt ook weer een einde. Om dit einde zo leuk mogelijk te maken organiseert CCNL zondagmorgen het ontbijt. En omdat Dennis er toch nog was, ging hij de tafeltjes langs om zijn tovenaarskunsten nog eens aan de kinderen te laten zien.
Na het ontbijt was er de Bingo, waarbij alle kinderen met minimaal een prijs naar huis gingen.
En toen was het afgelopen…
Bekijk alle foto's van Sandra en Louis
Bekijk alle foto's met Joepie
